O "Haklıyız kazanacağız" sloganı var ya, Fenerbahçe'nin şike davası için biçilmiş kaftan..
"Alex iyiyse hep kazanacağız" da benim Fenerbahçe futbol takımıyla ilgili sloganım..
2-1'lik Karabük yıkımında Emre sakattı, Alex de sahada olmasına rağmen oyunda yoktu..!
Kadıköy'deki Sivasspor maçında ise, ikisi de Allahına kadar sahadaydı, oyunun derinliklerindeydi..
Alex olunca Emre oldu, Emre olunca da Alex oldu ve Fenerbahçe nefis bir skora imza attı.
Emre ile Alex'in muhteşem oyunlarına, nefis 2'şer gollerine Cristian ve Sow'un da harika katkılarını
eklemezsem futbola ihanet etmişim demektir.
Aykut Kocaman hoca, 2-1'lik Karabük yenilgisinden sonra takımın yanı sıra kendisini de değiştirmiş. Geç de olsa Dia ile Özgür
değişikliği bana göre harikaydı. Çünkü, sakat Stoch'un yerine monte edilen Dia resmen "Gelen gideni aratır"ı yaşattı.
Devre arasında misafir sanatçı pozisyonundaki Bekir'i yanyana oynadığı arkadaşı Yobo ve Sivas'ın gol adamlarına daha yakın olması için uyarması akılcıydı.
Gelen iki Sivas golünün ortalarını yaptıran Gökhan Gönül'ün de ikinci yarıda kademedeki hassasiyetinin
artması Aykut hocanın soyunma odası eseri olsa gerek.. Tebrikler.
Türkiye'nin en çabuk hücuma kalkan ve 6 pasta affı olmayan takımı Sivasspor'un geri dönüşünde büyük gedikler
vermesinin ileride Rıza hocaya sorun olacağını da söylemeden geçemiyeceğim.. Belki Fenerbahçe döndürtmemiştir ama yine de bazı çabukluk sıkıntıları var.. Bu bir dost uyarısıdır.
Stadı dolduran 43 bin Fenerbahçeli hanımefendi ve çocuklara tek bir sözüm var:
"Bu 4-2'lik Sivas zaferiyle beyleriniz, babalarınız, ağabeyleriniz, dayılarınız ve
amcalarınız o uğurlu ayaklarınızı öpmesi lazım..!