Kar tatili
tabii tatil bir nevi.
sokaklarda tek tük arabalar..
ohh.
evde kalalalım
ve biraz düşünelim bakalım
"bindiğimiz alameti".
evlerini özleyen insanlar sürüsü olarak.
kendi kendimizi içine soktuğumuz zulmü insanlik olarak.
ve bunu ilerleme diye, akıl diye her yerde savunan sistemi.
geldiğimiz şu hale bak.
kara neredeyse teşekkür edeceğiz, evimizin yüzünü görduk diye.
biliyoruz farkındayız
insanın eline düşmüşüz bir kere.
o hükmetmekle övündüğümüz
tabiata müteşekkiriz, insanın elinden bizi kurtardı diye
nasil düştük eline
insanın
hükmederken hükmedilen
lazım gelmez mi düşünmesi?
düşünceler geldiğinde buyur otur demesi
bir kenara çekilmesi
ama yok düşünmek külfetli iş
onu da yapmaz televizyon seyrederiz şimdi biz.
aman sessizlik olmasın
televizyonlar hep açık
kanallarda ne varmış bir bakalim
her türlü önlem mevcut biz düşünmeyelim.
bu kanalda bir şey yok öbüründe bulalım.
maksat konfor bozulmasın
bu yaşta başımıza iş almayalım.
bu kadar seneler boyunca okuduk ettik
eh bir açıklaması var bütün bitenin olanın
bu saatten sonra sorgulamanın
zaten zorlukla oturmuş bir düzenin
lüzumu yok şimdi onu bozmanın.